Toegankelijkheid webshop 2026: wie houdt toezicht en wat riskeer je

Gepubliceerd op 10 augustus 2026 · 6 min leestijd

Sinds 28 juni 2025 moet je webshop toegankelijk zijn voor mensen met een beperking. Dat weet inmiddels bijna iedereen. Wat veel minder mensen weten: wie er precies op toeziet, welke norm er nu echt geldt, en of er al boetes zijn uitgedeeld. Op alle drie die vragen circuleren antwoorden die niet kloppen.

Welke wet dit precies is

De Europese toegankelijkheidsrichtlijn is in Nederland omgezet via de Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten, gepubliceerd in Staatsblad 2024, 87 op 15 april 2024. Voor diensten zijn de verplichtingen ondergebracht in het Burgerlijk Wetboek, Boek 6, afdeling 2ab. Voor producten geldt een apart besluit, het Warenwetbesluit toegankelijkheidsvoorschriften 2024 (Stb. 2024, 123), en voor audiovisuele media weer een ander (Stb. 2024, 136).

Dat onderscheid tussen diensten en producten lijkt formeel, maar het bepaalt letterlijk alles: wie toezicht houdt, welke uitzonderingen gelden en welke overgangstermijnen je mag inroepen.

Wie houdt er toezicht op jouw webshop

Hier gaat het vaakst mis. Veel artikelen noemen de RDI, de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur. Dat klopt — maar alleen voor producten: computers, routers, televisies, e-readers, betaalautomaten en andere zelfbedieningsterminals.

Voor e-commercediensten en elektronische communicatiediensten is de toezichthouder de Autoriteit Consument & Markt. De juridische route loopt via de Wet handhaving consumentenbescherming. Verkoop je online aan consumenten, dan is de ACM dus jouw toezichthouder.

Er zijn nog een paar sectorale toezichthouders: de AFM voor financiële diensten, het Commissariaat voor de Media voor e-books en audiovisuele mediadiensten, de ILT voor lucht-, bus-, trein- en scheepvaartvervoer, en de Inspectie Justitie en Veiligheid voor de alarmcommunicatie via 112.

Wat de ACM kan doen — en wat ze tot nu toe heeft gedaan

De ACM beschikt over het gebruikelijke instrumentarium: een last onder dwangsom en een bestuurlijke boete. Over het exacte boetemaximum voor deze specifieke bepaling zijn wij voorzichtig. Het algemene plafond in de Wet handhaving consumentenbescherming wordt vaak genoemd, maar wij hebben niet woordelijk kunnen vaststellen dat de toegankelijkheidsbepaling uit het Burgerlijk Wetboek daaronder is aangewezen. Wij noemen dus liever geen bedrag dan een bedrag dat we niet hard kunnen maken.

Wat wel vaststaat: op dit moment is er geen boete of handhavingsbesluit tegen een met naam genoemd privaat bedrijf openbaar gedocumenteerd. Wel publiceerde de ACM op 24 maart 2026 een marktonderzoek onder ongeveer honderd grote Nederlandse webwinkels en telecom- en energieaanbieders. De conclusie was dat de meeste sites niet volledig toegankelijk zijn, met de algemene waarschuwing dat bedrijven die niet verbeteren handhaving riskeren. Geen namen, geen boetes.

Dat is geen vrijbrief. Het is een momentopname van een toezichthouder die eerst in kaart brengt en daarna handhaaft, en die inmiddels een meldpunt heeft waar consumenten ontoegankelijke sites kunnen melden. Meldingen zijn precies de manier waarop dit soort toezicht op gang komt.

De micro-uitzondering: twee drempels, allebei nodig

Artikel 6:230fc lid 1 BW zondert ondernemingen uit die minder dan tien werknemers hebben én een jaaromzet of balanstotaal van maximaal 2 miljoen euro. Beide voorwaarden moeten gelden. Weinig personeel met een flinke omzet levert dus geen uitzondering op — en juist dat profiel is in e-commerce eerder regel dan uitzondering.

Belangrijker nog, en dit staat expliciet in de memorie van toelichting: de uitzondering geldt alleen voor diensten. Micro-ondernemingen die producten aanbieden moeten de voorschriften wél naleven. Dat sluit aan op artikel 4, vijfde lid, van de richtlijn zelf.

Daarnaast kent artikel 6:230fc leden 2 en 3 een uitzondering voor onevenredige belasting of een fundamentele wijziging van het product of de dienst. Die is voor iedereen beschikbaar — behalve voor wie externe financiering voor toegankelijkheid heeft ontvangen. En zij vraagt om een gedocumenteerde onderbouwing, niet om een gevoel.

De informatieplicht — en een term die je beter niet gebruikt

Artikel 6:230fb lid 2 BW verplicht je om informatie op te stellen over de manier waarop jouw dienst aan de toegankelijkheidseisen voldoet, die informatie schriftelijk én mondeling beschikbaar te stellen, zelf toegankelijk, actueel te houden en corrigerende maatregelen te nemen als er iets niet klopt.

De ACM is er duidelijk over: de informatie moet makkelijk vindbaar zijn, en ook in gesproken vorm beschikbaar — bijvoorbeeld als audioversie. Wie een helpdesk heeft, moet toegankelijkheidsinformatie ook via die helpdesk toegankelijk kunnen geven.

Welke technische norm geldt nu echt

De geharmoniseerde norm is EN 301 549 versie 3.2.1, die voor het web verwijst naar WCAG 2.1 niveau AA. Dat is het niveau waarop je vandaag wordt beoordeeld.

Je leest regelmatig dat WCAG 2.2 inmiddels verplicht is. De ACM heeft aangegeven dat WCAG 2.2 in 2026 de nieuwe standaard wordt, maar versie 4.1.0 van EN 301 549 staat bij ETSI nog als concept en is nog niet in het Publicatieblad van de EU bekendgemaakt. Zolang dat niet is gebeurd, is WCAG 2.2 niet de norm waaraan je juridisch wordt gehouden.

Praktisch advies: bouw wel alvast richting 2.2. De negen nieuwe succescriteria zijn merendeels goedkoop te implementeren als je toch aan het werk bent, en peperduur als je er over twee jaar apart voor terug moet.

Overgangstermijnen: niet voor jouw webshop

Artikel VIII van de Implementatiewet regelt de overgang. Producten die vóór 28 juni 2025 rechtmatig in gebruik waren, mogen tot 27 juni 2030 in gebruik blijven. Dienstencontracten die vóór 28 juni 2025 zijn gesloten, mogen doorlopen tot hun einddatum, uiterlijk tot 28 juni 2030. Zelfbedieningsterminals mogen tot het einde van hun economische levensduur worden gebruikt, met een maximum van 20 jaar.

Maar: voor de e-commercedienst zelf is er geen overgangsperiode. De ACM zegt dat zo letterlijk — de overgang naar 2030 ziet op ondersteunende producten zoals modems, niet op de dienst die je vandaag aan een consument aanbiedt.

Wat je deze week kunt doen

Drie controles die je zelf uitvoert, zonder tools en zonder budget:

• Bestel iets zonder muis. Alleen Tab, Shift+Tab en Enter, van productpagina tot betaalbevestiging. Kom je vast te zitten in een cookiebanner, een dropdown of een modal, dan zit een screenreadergebruiker daar ook vast.
• Vul een formulier fout in. Wordt de fout in tekst benoemd, gekoppeld aan het juiste veld, met een aanwijzing hoe je het oplost? Een rode rand alleen is niet genoeg.
• Zoek je eigen toegankelijkheidsinformatie. Staat die er? Is die vindbaar binnen twee klikken? Staat er een contactmogelijkheid in om een probleem te melden? Dit is het onderdeel dat een toezichthouder vanaf zijn eigen bureau kan controleren.

Dit is geen audit, en het levert je geen conformiteit op. Het levert je binnen een uur wel een eerlijk antwoord op de vraag of je met een paar correcties klaar bent of dat er een serieus traject nodig is.