White label en eigen merk: wanneer artikel 11 u de fabrikant maakt
Een apparaat onder uw eigen naam verkopen lijkt op eenvoudige distributie. U bestelt het, zet uw merk erop en verkoopt het. Onder de Europese toegankelijkheidsverordening (EAA), Richtlijn (EU) 2019/882, kan het papierwerk van die constructie volledig veranderen.
De EAA is een richtlijn, dus elke lidstaat past die toe via zijn eigen nationale wetgeving, en nationale EAA-maatregelen gelden sinds 28 juni 2025 op grond van artikel 31(2). Dat is belangrijk voor white label, want uw wettelijke verplichtingen vloeien voort uit uw nationale omzetting en niet uit één EU-registratiesysteem.
Dit artikel behandelt de omslag in artikel 11: het moment waarop een importeur of distributeur niet langer tussenpersoon is en de volledige rol van fabrikant overneemt.
Wanneer uw eigen merk u de fabrikant maakt
De praktische regel staat in artikel 11 van Richtlijn (EU) 2019/882. Een importeur of distributeur wordt beschouwd als fabrikant, en valt onder de fabrikantverplichtingen van artikel 7, in twee situaties.
De eerste is het in de handel brengen van een product onder de eigen naam of het eigen merkmerk. Dit is het klassieke white label-geval: een apparaat van een eigen merk, een private label-product, een terminal met een nieuwe merknaam die in uw winkel wordt verkocht.
De tweede is het wijzigen van een product dat al in de handel is gebracht op een manier die de overeenstemming kan beïnvloeden. Dit ziet op de importeur die het apparaat niet alleen van een nieuwe merknaam voorziet, maar het ook wijzigt.
Dit heeft alleen praktische gevolgen wanneer het apparaat valt binnen de EAA-productcategorieën van artikel 2(1), zoals betaalterminals, zelfbedieningsterminals, consumentenapparatuur voor elektronische communicatie of audiovisuele mediadiensten, en e-readers. Valt het apparaat buiten die categorieën, dan ontstaat artikel 11 voor u geen toegankelijkheidsverplichting uit de EAA.
De twee triggers uit artikel 11 in de praktijk
De trigger op naam of merkmerk is eenvoudig te herkennen. Draagt het apparaat uw naam of uw merkmerk wanneer u het in de handel brengt, beschouw uzelf dan vanaf het begin als de fabrikant. Ga er niet van uit dat de fabriek de CE-markering voor u heeft geregeld als een dienst die u kunt doorgeven.
De trigger op wijziging vraagt meer beoordelingsvermogen. Artikel 11 spreekt van wijziging op een manier die de overeenstemming kan beïnvloeden. Raakt uw wijziging de hardware, de software, het bedrijfsgedrag, de informatie op het scherm, de bedieningsinterfaces of de manier waarop consumenten het apparaat gebruiken, neem dan aan dat de wijziging relevant is tot u het anders heeft beoordeeld. Is een wijziging louter cosmetisch en kunt u documenteren dat deze de toegankelijkheid niet kan beïnvloeden, dan heeft u een feitelijke grond om de rol van fabrikant niet over te nemen. Bewaar die redenering in uw dossiers.
De toets is eenvoudig: kan deze wijziging bepalen of het product voldoet aan de toegankelijkheidsvereisten? Zo ja, beschouw uzelf dan als fabrikant.
Wat artikel 7 van u vraagt
Zodra u op grond van artikel 11 fabrikant bent, geldt artikel 7 voor u. Op grond van artikel 7(2) en (3) en bijlage IV moet u:
- de technische documentatie opstellen;
- de beoordelingsprocedure voor overeenstemming uitvoeren, oftewel interne productiecontrole onder de volledige verantwoordelijkheid van de fabrikant;
- de EU-conformiteitsverklaring opstellen;
- de CE-markering aanbrengen; en
- de technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring 5 jaar bewaren nadat het product in de handel is gebracht.
Dat laatste punt is waar sommige private label-verkopers op stuklopen. De verplichting is niet om eenmal documenten op te stellen en ze op te bergen. U bewaart ze 5 jaar nadat het product in de handel is gebracht.
Valt het product onder geharmoniseerde normen waarvan de verwijzingen zijn gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie, dan geeft artikel 15(1) u een vermoeden van overeenstemming voor de toegankelijkheidsvereisten waarop die normen betrekking hebben. Dat is een vermoeden, geen vervanging voor het verrichten van het werk.
Het papierwerk waar u nu voor verantwoordelijk bent
Twee documenten dragen het meeste gewicht.
De technische documentatie is het bewijs achter de claim dat het product voldoet. Bij een white label-apparaat is dit doorgaans uw eigen dossier en niet een doorgestuurd dossier van de leverancier. Het moet het product beschrijven zoals u het daadwerkelijk in de handel brengt, inclusief uw merknaam en eventuele wijzigingen die u hebt aangebracht.
De EU-conformiteitsverklaring is uw formele verklaring. Op grond van artikel 16 verklaart deze dat is aangetoond dat aan de toepasselijke toegankelijkheidsvereisten is voldaan, volgt zij de modelstructuur van bijlage III bij Besluit nr. 768/2008/EC en moet zij voortdurend worden bijgewerkt. Waar artikel 14 is gebruikt, vermeldt de verklaring welke vereisten onder die afwijking vallen.
Op grond van artikel 16 neemt de fabrikant met het opstellen van de verklaring de verantwoordelijkheid voor de overeenstemming van het product op. Heeft artikel 11 u de fabrikant gemaakt, dan rust die verantwoordelijkheid bij u, en het eerdere werk van een leverancier draagt die verantwoordelijkheid niet over aan u.
Invoeren en distribueren zonder fabrikant te worden
Als u niet van merknaam verandert en niets wijzigt, behoudt u uw rol van importeur of distributeur, en die rollen kennen eigen controles.
Op grond van artikel 9 mogen importeurs alleen producten die aan de eisen voldoen in de handel brengen. Voordat zij dat doen, moeten zij erop toezien dat de fabrikant de beoordeling van overeenstemming uit bijlage IV heeft uitgevoerd, de technische documentatie heeft opgesteld en de CE-markering heeft aangebracht. Zij moeten 5 jaar een afschrift van de EU-conformiteitsverklaring ter beschikking houden van de markttoezichtsautoriteiten.
Op grond van artikel 10 moeten distributeurs vóór zij een product beschikbaar stellen in de handel verifieren dat het de CE-markering draagt en vergezeld is van de vereiste documenten en van instructies en veiligheidsinformatie in een taal die consumenten gemakkelijk kunnen begrijpen. Hebben zij reden om te geloven dat het product niet in overeenstemming is, dan mogen zij het niet beschikbaar stellen totdat het daarmee in overeenstemming is gebracht.
De vraag bij elke lancering onder een eigen merk is dus niet of u technisch gezien importeur bent. De vraag is of u het product onder uw eigen naam of eigen merkmerk in de handel brengt, of het wijzigt op een manier die de overeenstemming kan beïnvloeden.
Eén punt over micro-ondernemingen: artikel 4(5) vrijwaart micro-ondernemingen die diensten verlenen van de toegankelijkheidsvereisten voor diensten en van de verplichtingen inzake overeenstemming daarmee. Die vrijstelling is opgesteld voor diensten, niet voor micro-ondernemingen die met producten handelen. Bent u een klein bedrijf dat private label-hardware verkoopt, ga er dan niet van uit dat de dienstvrijstelling ook uw productverplichtingen dekt.
Als er iets misgaat
Artikel 7(8) geldt ook voor u als fabrikant. Een fabrikant die reden heeft om te geloven dat een product niet in overeenstemming is, moet onmiddellijk corrigerende maatregelen treffen of het product terugtrekken, onmiddellijk de bevoegde nationale autoriteiten van de lidstaten waar het product beschikbaar is gesteld op de hoogte brengen, en een register bijhouden van niet-conforme producten en van daarmee samenhangende klachten.
Dat register wordt vaak vergeten door ondernemingen die denken dat het werk rond overeenstemming eindigt zodra de zending het magazijn verlaat.
Wat de sancties betreft, bepaalt Richtlijn (EU) 2019/882 geen bedrag. Op grond van artikel 30 stelt elke lidstaat zijn eigen sancties vast, die doeltreffend, evenredig en afschrikkend moeten zijn, vergezeld moeten gaan van doeltreffende herstelacties en rekening moeten houden met de omvang en ernst van de niet-overeenstemming, het aantal niet-conforme exemplaren en het aantal getroffenen. Elk bedrag dat u leest, is een nationaal maximum of een nationale beslissing, en geen EAA-tarief dat in de hele EU geldt. Ons overzicht van wie aan de EAA moet voldoen zet het kader uiteen.
De norm waartegen u moet werken
Zolang de Europese Commissie EN 301 549 v4.1.1 niet formeel citeert in het Publicatieblad van de Europese Unie, blijft de huidige referentienorm EN 301 549 v3.2.1 (2021), die gebaseerd is op WCAG 2.1 Level AA, volgens de mededeling van AccessibleEU van 7 september 2026.
Houd er bij het testen van een white label-apparaat rekening mee dat het testen van software en inhoud slechts deel van het werk is en dat handmatige controles nog steeds belangrijk zijn. Handmatig toegankelijkheidsonderzoek versus geautomatiseerd onderzoek legt uit wat elke methode oppakt.
Wat u nu moet doen
- Maak een lijst van elk product dat u onder uw eigen naam of eigen merkmerk in de handel brengt en van elk product dat u wijzigt. Die lijst is de lijst van producten waarvoor u op grond van artikel 11 de fabrikant bent.
- Vraag elke leverancier om de technische documentatie, de EU-conformiteitsverklaring en bewijs van de beoordeling van overeenstemming uit bijlage IV, met betrekking tot het product zoals u het daadwerkelijk zult verkopen.
- Beoordeel elke wijziging aan de toegankelijkheidsvereisten en leg uw redenering vast, vooral waar u concludeert dat een wijziging cosmetisch is.
- Stel de technische documentatie en de EU-conformiteitsverklaring op onder uw eigen naam, breng de CE-markering aan en hanteer een bewaartermijn van 5 jaar.
- Richt de procedure voor corrigerende maatregelen en het register van niet-conforme producten in voordat u ze nodig hebt.
Weet u niet zeker of een wijziging cosmetisch is, doorloop dan de checklist voor toegankelijke webshops voor de EAA en vraag vervolgens een deskundig oordeel over het specifieke apparaat in plaats van een algemene geruststelling.